03 Mart 2016, Perşembe
saat: 02:32
Teker teker somut seylerden uzaklasma durtusu degil; yakinlasmanin kendisinden bir uzaklasma soz konusu. Bir nevi ters Zen. (Zen'in tersinin de Zen oldugunu soylememe gerek yok sanirim.) Bu yuzden spor salonuna giderken manastira, tapinaga gider gibi gidiyorum. Camiye, diyelim de kokenlerimle catismasin. Burada herkesin poposu kocaman. Sonucta vucutlarini, kafalarini tasimak icin bir kaide olarak goren bir guruhtan soz ediyoruz. Guruh derken... Evet, binlercesi. Sagda, solda, kafanin donebilecegi her yanda, yoga taytlari icinde kurabiye ve muffin dolu cuvallar dolasiyor. Kurabiyeler ve muffinlerin seklinden olacak saniyorum, bu kocaman popolar ayni zamanda girintili-cikintili bir goruntuye sahipler. Bu popolardan spor salonu tapinagi da muaf degil. Orada da kosan, ziplayan kocaman, girintili-cikintili popolar var. Bu da bende bir "camiye ayakkabilariyla girdiler, kirmizi Tuborg ictiler!!!" psikolojisi yaratiyor. Neden sonra o fransiz restoranina esofmanimla gittigim ve kimsenin bunu garipsemedigi gun geliyor aklima. Sakinlesiyorum. Sonucta ben de o koca popolu insanlardan biriyim; sadece popom kocaman degil.
