07 Mart 2016, Pazar
saat: 00:49
gereken çantayı almak dışında yapmam gereken bir takım şeyleri yaptım. ama acelesi olan çanta idi.. ve elbette elçinin evindeki resepsyona 1 gün kaldı ama hala gereken çantayı bulup alamadım. bravoo...
tam 3 elbise 1 ceket 2 gömlek 1 pantolon aldım hatta resepsyondan bağımsız günlük elbiseler bile aldım ama halaaaaaa çanta yok...
kendimi marksandspencer da pijama gecelik bakarken falan buldum.
güzelinden 2 tane yazlık baharlık takım aldım.
bana sorarsan yetebilir de annem yetinmez şimdi.
yurt hali sonuçta haklı da. eve çıkana kadar - belki hiç çıkmam alışırsam - odada çamaşır makinesi - ni geçtim tualet yok - olmayacağı için uygun olduğumda çamaşır yıkayamayabilirim.
neyse bakalım bir alışana kadar..
sonra kendimi terganda buldum. yine aynı çantayı soruyorlar. dedim mehe gerek yok ehi ben japonyadan alırım falan...
adamlar tuttu getirtelim diye...
yok dedim sağolun. neyse.
antarese geldik
para yemin ederim bu sonradan görme tiplerde.. neyse.
bir çantanın 1000 lira olduğu bi yerden bahsediyoruz bu arada. ve antares terganda inan oturacak yeri geçtim adım atacak bir götlük yer yoktu diğer avmdekiler boşken...
inanılmaz.
ben antarestekinden almak istiyordum zaten. zaten bir tek orada var o model. yurt dışı modeli imiş. ankarada 3 tane falan varmış. sayılı imiş vs vs . - bana ne mk -
oradaki çalışanı da çok sevmiştim.
ki görür görmez tanıdı çantaları çıkardı arkadaşına bıraktı bizi.
ben o kadın kazansın istiyordum da, zaten çantayı istemiyordum. - ama o kazanamadı o diğer müşterilere bakıyormuş çünkü - neyse
2 kez annemleri çıkarıp mağazadan kaçırmaya çalıştım. birinde çektim gittim.
çalışanlar da nasıl ısrar ediyorlar.. lütfen zeynep hanım sakin olun kahve yapalım size gitmeyin diye ..
benim derdim de annemleri cidden almadan kaçırmak. ki çıkardım. ki kendim gittim başka yerde oturup beklemey başladım. gelmiyorlar.
anne istemiyorum diyorum falan...
sonra babam karar verilmiştir itiraz yok! dedi.
abi.
çantayı aldılar.
ve yani ben ben vericem parasını dedim.
:o hediye bu ne saçmalıosun falan dediler.
gülüyorlar falan BİR AĞLAMAYA BAŞLADIM
1. Annem senelerce çalışırken kendisine öyle bir çanta istedi alamadı
2. ben senelerce gerçek deriden tam da o model bir çanta istemiştim. benzer model hediye gelmişti ama gerçek deri farklı bir şey. -gerçi hala kullanırdım ama gerçekten içim kaldırmyor artık o çantayı kullanmayı. kullanacağımı sanmıyorum da ... anı gibi kalır artık -
3. abi, en çok canımı yakan, evet o çantalardan kendimi bildim bileli isterim ama be o kadar aç insan varken diye lök diye ciğerime oturdu...
annemler sakinleştirmeye çalışıyor.
en son evde annem zeynep neden ağladın dedi.
dedim sindiremedim.
evet çok çok beğendim evet çok istiyordum evet ömrümün sonuna kadar kullanıcama ama...
derin bir sessizlik oldu
bi ara annem ne zaman açıp bakıcaksın çantana dedi.
3 saat sonra açtım baktım geri koydum kılıfına. babam diyor ki "napıyorsun" kaldırıyorum dedim.
kullansana kızım dedi.
bakalım bi dur bakalım dedim
annem geldi geri vermeyi düşünmüyoruz rica ediyorum artık aa.. dedi
şimdi düşünüyorum da, marka delisi vs bi insan değilim.
alınca kalem kitap dışında 50 tane almıyorum .
artık kalemi de almıyorum
kitap dışında bi lüksüm de yok.
belki de abarttım
çok duygusalım bu ara.
hala ağlıyorum
çok sevindim ama çok üzüldüm lan...
zaten şurada 25 günüm kalmış
kedimi kucağıma alıp vakit geçireceğim 1 tek günüm yok
ay durduramıyorum gözyaşlarımı
www.youtube.com/watch?v=rERvjIrkrRc
-düşünmemek lazım. acılarını düşünürse insan kendine gelemez. sığ bakıcaksın dünyaya.. -
