12 Mart 2016, Cumartesi
saat: 12:49
Kelimeler o kadar çaresiz kalıyor ki... Ben ki yüzlerce şiir dinlemiş araştırmış okumuş, sanat müziğini her daim kana kana içen ben ona karşı olan duygularımı ifade edemiyorum. Nazım'ı, Orhan'ı, Özdemir'i ve diğer kalemleri yeniden mi keşfe çıksam.
Gözlerine bakıp ellerini tutup şiirler okuyorum doymuyorum ona. Oysa o beni sadece sevdi sevdi ve kalbine koydu. Ona dokunduğum an ben o, o ise ben oluyor. Kalbinin atışını parmak uçlarında hissedebiliyorum. O gözlerini bana dikip baktığı an sebebim olacak gibi oluyorum.
Ve biliyor musun? Bu duygu böyle sürecek çünkü o beni kimsenin sevmediği gibi seviyor. Aşk karın doyurmayacak biliyorum fakat ruhlarımız da bu aşka doymayacak :)
