12 Mart 2016, Cumartesi
saat: 22:33
Yalnızlık iyidir, cilasıdır yeni başlangıçların.
Tek başına kaldığında ya seversin benliğini ya da nefret edersin, arada bırakmaz seni. Bazen üzülürsün ama rahat olursun, şayet tek başınasındır.
Yalnızlık sihirlidir, kimi insan ise onu şiir zanneder fakat yalnızlığa yazılarak da çare bulamazsın, arayarakta. Aslında öyle bir duygudur ki kişiye özeldir, aynı parmak izi gibi.
Yalnızlığını giderdiğini sanırsın başkalarıyla konuşarak ama belli bir süre sonra fark edersin ki evine bir misafir almışsındır. Belli bir süre sonra gideceğini bildiğin bir dost belki de. Bazen de başkalarıyla oturup aynı masada yalnızlığını unutursun ya da başka bir deyişle, unuttuğuna inandırırsın kendini. Fark etmezsin aslında masada her oturan bireyin senden bambaşka olduğunu. Boşuna dememişler; hiçbir nar tanesinin birbirine benzemediğini.
Yalnızlık hayal kurmaktır biraz, tam da şimdi benim de yaptığım gibi. Bu nefes aldığını hissetmenin başka bir yoludur belki de. Kimi insan yalnızlığında geçmişine lanet okurken, kimisi de o 'anı' düşler. Senden her ne kadar uzak olursa olsun kim bilir, belki de düşlemektir yalnızlığın ilacı. Başka bir deyişle; vazgeçmemektir hayattan.
Ne de olsa dedikleri gibi;
insan hayal ettiği müddetçe yaşar..
