21 Mart 2016, Pazartesi
saat: 02:02
sonunda hepimiz yalnızız.
kendi hayatımızda kendimizden başka hiçbir şey kalıcı değil.
aslında kendimiz de kalıcı değiliz, sürekli bir devinim içinde yoğruluyoruz, 10 sene önceki kadını ne kadar özlesem de bulamıyorum mesela ben.
yaşadıklarımız şekillendiriyor duruşumuzu, en aptalımız bile bu değişimden nasibini alıyor.
baya yalnızız hem de.
şanslı olanların aileleri var, kimisinin de var ama aslında yoklar.
var olanlar da bir gün sessizce çekip gidicek. işte o zaman koskoca dünyada aslında bir kez daha ne kadar yalnız olduğumuzu anlayacağız
yanımdaki sepette mışıl mışıl uyuyan kedim de belki bundan 1 belki 10 sene sonra ve ya belki yarın olmayacak. içimden kocaman bir parça kopararak, yine yalnızlığıma döneceğim o zaman.
sonunda hepimiz yalnızız.
korkacak bir şey yok.
ya da belki korkacak çok şey var.
www.youtube.com/watch?v=cU5_PV70mfk
