27 Mart 2016, Cumartesi
saat: 00:59
"Hayat sana güzel dedi"
Başka bir insan olarak bana bakarken.
Dönüp kendine bakmadı bile tüm bunları söylerken.. En önemlisi farkında olmadı etrafında olup biteni. Kendinden başka herkesle uğraşmaktan sevemedi benliğini. Öyle ki, ne sabahları sevebildi, ne de geceleri. Bir bakıma, yaşamın ucundan tutmayı öğrenemedi. Gözünü kapattığında kendini sevmek yerine aynaya baktığında mutlu olmayı denedi. Yolunu hiç bilmeden devam etti. Direksiyonun kontrolunu hep başkasına verdi, bu yüzden de kazaları hep o üstlendi. O kadar çok kendinden verdi ki, almanın keyfini hiçbir zaman tadamadı. Zaman zaman yollarından saptı, kafasında soru işaretleriyle hayatını sürdürdü kimi zaman da yolunu kaybetti. Ama her ne yaparsa yapsın hep eskiye 'en başa' döndü. Benliğine dönmek dışında her şey ve herkes oluverdi..
''Hayat sana güzel'' dediğinde güzellik olgusunun sadece sende olduğuna inandı. Ona çok uzak bir kavramdı, üstüne oturmadığını düşündüğünden olsa gerek.. Oysa o kadar alışmıştı ki başkalarının bavullarını yüklenmeye aslında kendinde olan güzelliği unutmuştu. Kim bilir yargılamadan baktığında belki de başkalarının yaşadığı acılar korkutmuştu onu. Belki de tek yapmak istediği kendini korumaktı..
Güzellik olgusuna birçok başka noktadan bakılabilir ve tabii ki sonuç herkes için başka olur. Belki de hayatın sana güzel olması 'nefes' almayı öğrenmekten, ruhunu özgür bırakmaktan geçmektir..
