|
09 Nisan 2016, Cumartesi
saat: 04:41
Ben, 1650'lerde, gun batarken yurudugu yoldan kafasini kaldirip, keske iki tane gunes olsaydi, diyen adamim. O gunlerden bu zamana kadar geldik. Vakit gecerken dusunceler, dilekler de eskiyor. Biraz once yine gun batasiya yuruyordum ki yuzyillar oncesinde tuttugum o dilek geldi aklima. Bir sevindim anlatamam. Kabul, tam yapamamislar. Ikinci gunesi top gullesi gibi goge asamamislar. Ama bine bolup kucuk parcalari evlerin icine, sokaklarin tepesine takmislar. Kalaniyla da interneti yapmislar. | ||
|
|
||