11 Nisan 2016, Pazartesi
saat: 18:26
İnsanlar o kadar samimiyetsiz ki..
Bazılarının noldu haber var mı diye sormaları çıldırtıyor beni. Kadının gözünün içine bakıyorum susması için ama yok. O tiyatroyu çevirecek illaha.
Kuzenim gelinliğinin , evinin fotoğraflarını göndermiş.Ne garip dimi her şeyin herkesin kaldığı yerden devam etmesi...
Aklıma ne geldi bak.3. sınıfa gidiyorduk. Böyle simli uzun silgiler vardı , ardı ardına takılan. Onlardan istemiştim annem almamıştı bana. Sen aldırmıştın tabii kırtasiyede görür görmez. Annen de seni tembihlemişti bana göstermemen için. Bir silgi için neden bu denli bir yeşilçam filmi çekilmişti hiç aklım almıyor bugün :)Tabii ki aynı akşam silgiyi alıp gelmiştin bize. Annem sana göstermeme kızar , bunu gördüğünü kimseye söyleme diye de tembihleyip gitmiştin :))
Anlatıp anlatıp gülerdik buna..
Baban bugün işe başladı , ablan evine geri döndü..
Annen artık cok daha sakin.
Ben biliyorum ki sende iyisin. Eger aksi olsaydı hissederdim...
Belki herşey bu boktan şehrin suçu...
Seni buna zorladı.
Sen çık gel , oynarız tüm dengelerle , güzelleştiririz bu şehri...
