04 Mayıs 2016, Çarşamba
saat: 13:58
saçma sapan rüyalar görmüş, arada dişlerimi gıcırdatarak ve üşüyerek uyanmış olsam da dün gece muratcoyla uyumak çölün ortasında vaha bulmak gibi bir şeydi. özelmişim. uykunun en dip noktasında bir yerlerde içim üşürken, dolaptaki battaniyeyi almaya yeltendiğimde, o uyku çukurundan fırlayıp "sen dur nereye hem üşüyosun hem yataktan çıkmaya çalışıyosun" diye azarlaması, içimi battaniyeden çok ısıttı. belki ufak bir şey ama, o anki minnet duygum yerlere göklere sığmaz. adamın yapış yapış olmayan yani böyle romantizm olsun diye yapılmayan, övgüsünü bile "ne var ki bunda" diye tersleyen, doğal kendiliğinden bir ince ruhluluğu var dünyaya karşı. çok gurur duyuyorum bu halleriyle. yoğun ve sıkıntılı günler geçiyor, hatta hayatımız bu durumlardan ibaret oluyor, ruh hallerimizi ve küçük huysuzluklara kadar davranışlarımızı ele geçiriyor ama hayat dediğin böyle bir şey zaten. enseyi karartmamak, imanı taze tutmak lazım. bunları yazarak yapmaya çalıştığım da budur işte.
