19 Mayıs 2016, Perşembe
saat: 03:21
Bazılarının oğlu olur, bazılarının kızı. Bazılarınınsa hem oğlu hem kızı olur ve keyif belkide böylece her renkten tadılır.
Benimse bir kızım oldu, yani sen. Sen geldin girdin dünyama, oturdun daha önce kimseleri oturtmadığım paşa gönlümün göbeğine ve bana ordan seslendin hiç durmadan:)
Sen geldin benim oldun ve ben senin adını Kavim koydum. Sana kırmızı bir elbise giydirdim düşlerimde, kırmızı rugan ayakkabı ve bembeyaz kısa çorapların vardı. saçlarını örmüştüm ve adını bilmediğim bir bayram sabahıydı. Kırmızı elbisen üzerinde koşarak yanıma geldin... Sonra büyüdün ve alnının tam ortasında ne ara çıktığını anlamadığın şu sivilcene ağlıyor hemde ne yapıcağını bana soruyordun:) o arada zil çaldı ve sen çoktan üniversiteden bir çocuğa aşık olmuştun bile:( karşımızda bu keçi sakallıyı görünce biraz şaşkındık ama aşıktın işte, hem ben seni böyle büyütmüştüm ÖZGÜRCE...
Sen 24 saatimi içimdeki hür kadının elinden alıp bana bir küçük zaman dilimi bıraktın soluklanmam için. Saçımı boyuyor olmak yada tırnağıma oje sürmek artık birer lüks benim için ama... ama sabahın kuşluk vaktinde dahi bana bakıp gülümsüyor olman, göğsümden akan sütü muhteşem bir lezzetmiş gibi emiyor olman kaybettiğim her şeyin yerini fazlasıyla dolduruyor.
Senin adını Kavim koydum ve sonra seni kendime armağan ettim :)
