21 Mayıs 2016, Cumartesi
saat: 02:22
Şu saatte hala ayaktayım. Çünkü zaten bütün gün dana gibi yattım. İzinliydim bugün. Müdür bana ''Sen çok çalıştın, bu da sana benden bir kıyak olsun.'' izni verdi sağolsun. Clementine de tabi durur mu, yapıştırmış götü koltuğa. Fakat iyi dinlendim. O değil de, çok iyi dinlendim.
Yağmur yağıyor. Terliklerimi ve yağmurluğumu giyip mal mal sokakta dolaşmamak için kendimi zor tutuyorum.
Bu gün kendimi çok eleştirdim. Evde olunca kendime sarıyorum galiba. Bi film izledim, filmdeki kızın saçları rasta gibiydi böyle minik örgüleri de vardı ve kocaman renkli eşarplarla sarmıştı kafasını. O kadar beğendim ki, bir anda istifayı basıp saçları aha da böyle yaparak İtalya'nın bir köyünde fırıncılık yapma planları kurmaya başladım. Neden hala bu hayata tutundum bilmiyorum. Neden bu şehirde yaşıyorum, neden bu işi yapıyorum, neden bu insanlarla konuşuyorum; bilmiyorum. Çoğumuzun hayatı istediği gibi değil, farkındayım ama neden hala aynı hayatı yaşamakta bu kadar ısrar ediyoruz?
Sikerler! Terliklerimi giyip çıkıyorum ben, biraz ıslanıp geleceğim.
