07 Haziran 2016, Salı
saat: 22:15
Her şey yavaş yavaş netleşiyor.
Bana diyorlar ki; ''Yurtdışına dil öğrenmeye gidiyorum diye istifa edersen, 1 senenin sonunda bir ihtimal geri dönebilirsin ve kaldığın yerden devam edebilirsin.'' Ben de diyorum ki; ''Ama siz konuyu hiç anlamamışsınız.''
:)
Uyanmak mıdır bu deli cesareti mi yoksa ne olacaksa olsun artık haleti ruhiyesi mi bilmiyorum ama; gerçekten hayatım artık eskisi gibi olmayacak, biliyorum.
Nisan 2017 gibi istifayı basmaya karar verdim. Bu arada hem maddi, hem fiziki hem de psikolojik olarak hazırlanmam gereken bir takım noktalar var. Onları halledeceğim. Ki nereden baksan, 1 sene var, mutlaka hallederim. Konu başlıkları şöyle, yazayım da burada da bulunsun.
* Amerika vizesi al. Verirlerse senindir, vermezlerse kendileri kaybeder.
* İngilizceyi yala yut. Ama TOEFL falan boşver, yemişim dil bilgisini. Bana speaking lazım sadece.
* Ne kadar borcun harcın varsa hepsini kapat.
* Hem para biriktirmek hem de götün biraz zora alışsın diye bir takım aksiyonlara gir. Mesela artık evi Meryem abla temizlemesin, bir zahmet sen temizle.
* Ana dili İngilizce olan birine bi süre evini aç, bir taşla nerdeyse 3 kuş vurursun.
* Kilo veeeeeeer!
* Kick box'a geri dön. Şiddete karşıyız tabi ama oralarda tek başınayken bakarsın lazım olur. Hem kendine güvenin artar, fena mı?
Böyleyken böyle.
Bu arada nihayet kendime itiraf edebildim, evet, benim otoriteyle bir sorunum var. Yapamıyorum. Gelemiyorum. Emir almayı da sevmiyorum vermeyi de beceremiyorum. İnsan gibi rica et, canım istiyorsa yaparım zaten. Ben yapmıyorsam da sen yap, uşağın mı var amk?! Röaah!
