08 Haziran 2016, Çarşamba
saat: 17:21
Eveeeeeet..
Konuya nasıl gireyim..
A. hergün işten ne kadar bezdiğini söyleyip duruyor. Hergün.... İşe devam etmesinin tek sebebi benim burda olmam. Polonya'da iş değiştirmek yerine ingiltereye gitmek istiyor. Tabi o da haklı, maaşı daha iyi olacak, ingilizce konuşulan bir yere gidecek. Bir sürü artısı var. Bende işimden çok memnun olmadığımı, zor ve stresli olduğundan bahsediyordum ona. Keşke bi fırsat olsa da daha gelişmiş bir ülkeye gidebilsem dedim. HOOOOOOP hadi bakalım planlar yapılmaya başladı. Bana ne zaman gidiyoruz demeye başladı. Şaka maka değil ha . taşınalım başka yere yerleşelim. Sana iş bulurum diyor. Dedim hay hay. nasıl olacak? e işte cvni göndereceğiz. E dedim benim şimdiye kadar iş tecrübem bir elin parmaklarını geçmez. Kendime o konuda güvenmiyorum. Yok ben inanıyorum sana vs vs.
Sonra diyorum param yok ama benim. Birikmiş, beni birkaç ay idare edecek bir birikime ihtiyacım var. Yaparsın, ben sana paranı idare etmede yardımcı olurum vs ler vs ler.
Sonuç ?
Normalden daha fazla para harcıyorum. Haftasonu gezileri, sinemalar. Gereksiz alışverişler.
Baktık böyle olmayacak planı değiştirdik.
Sen kendi işini kur ben sana maddi yardım edicem, ikimizin bir işi olur işte fena mı. Ne güzel pempe pancurlarımız olur....
TR den beni destekleyen birkaç firma sahibi var. Bana sattıkça ödersin diyerekten malzeme gönderiyorlar. Yapmam gereken kendime ait biryer açıp devam etmek. Ama bu kadar kolay değil. Çok ince bok püsürü var iş kurmanın. Herkesin yapacağı iş değil. Ha yapabilir misin diye bana sorsan. Yaparım. ama tek değil..
A. hem maddi hem manevi olarak yardımcı olursa bu iş olur diye düşünüyordum. Ama arkadaş... Hatun sürekli fikir değiştiriyor. sürekli bir şikayet ediyor. Biz bu işi açınca ondan sıkılmayacağın ne malum ?... Bundan korkuyorum. İş kurucaz düşüncesi var aklımızda son bir aydır. Ama hiçbir şekilde araştırma yok. Biz ne satıcaz, nasıl kurucaz? Hedefimiz ne ? Ben parayı veririm sen satarsın, satamazsan seni suçlarıma dönecek olay. Ben çok iyi biliyorum.
Sürekli fikir değiştiriyor. Polonya'ya yerleşme isteği zaten çok saçma. "Geçici olarak" gelmiş buraya. Benimle tanışınca daha uzun kalmış. İlk önce beni götürmek istiyordu sonra işe yaramayınca burda biryer açmak fikri...
Yok abi..
Bugün yine "işten çok mutsuzum herkes çok mutsuz sevmiyorum burayı" e bırak dedim.
- Ne yapayım peki ?.
-Planları olan sensin ben değilim.
-Ne demek bu benden vaz mı geçiyorsun?.
-Canım benim.. o zaman hergün bana söyleme. işi sevmiyorum, burda sadece senin yüzünden duruyorum . Ne zaman iş değiştireceğiz?.
Gayet mantıklı bir şekilde anlattım. Benim için şartlar müsait değil.. AB vatandaşı değilim, birikmiş param yok...
Çok bencilce davrandığını düşünüyorum. Onun içn herşey sevgi, duygular, pembe baloncuklar....
Abi hayat bu ya. Gelecek.. Bu kadar zaman harcamışım burda..
Başka ülkeye gidelim diyor, param yok diyorum, biriktirince gidelim diyor,sonra parise gidelim diyor. Abi nasıl birikecek bu para? Birde dedim ben sevmiyorum istemiyorum paris falan. sonra ağlamalar üzülmeler. Üzülmesin diye ses etmedim. sonra olaylar ciddileşti.
50 lira gidiş uçak biletini o aldı. Geri verip ben gelmiyorum demek istiyorum.
Bu ilişki bitecek ama nasıl bitecek bilmiyorum.. Yüzüne karşı konuşamıyorum bile. Üzülecek diye. Belkide bütün cesaretimi kaybettim artık.
O beni nereye sürüklerse bende oraya gidiyorum..
Akşama kavga var sanırım. Bakıp görelim
