09 Haziran 2016, Perşembe
saat: 02:20
Gün boyunca bana gelen hediyenin yanına iliştirilmiş iki kartın arkasındaki yazıyı okudum. Hediye Meksika'dan gelmişti. Kartların üzerinde Frida Kahlo'nun tablosu, içerisinde Frida'nın ölene kadar sevdiği adama yazdığı mektuplar.. Yazdıkları neden beni bu kadar etkiledi bilmiyorum ya da bilmeme rağmen kafamdan çıkartmayı başaramıyorum..
''Kötü günümde yanımda olmadığın zaman vazgeçtim.
Canın sıkıldığında benimle paylaşmadığını, kırılacak veya tedirgin olacak olsam bile düşüncelerini açıkça söylemediğini anladığım zaman vazgeçtim.
Bana yalan söylediğini anladığım zaman vazgeçtim.
Gözlerime baktığında kalbinle bakmadığını ve bana hala söylemediğin şeyler olduğunu hissettiğimde vazgeçtim.
Her sabah benimle uyanmak istemediğini, geleceğimizin hiçbir yere gitmediğini anladığım zaman vazgeçtim.
Düşüncelerime ve değerlerime değer vermediğin için vazgeçtim.
Ağrılarımı dindirecek sıcak sevgiyi bana vermediğinde vazgeçtim.
Sadece kendi mutluluğunu ve geleceğini düşünerek beni hiçe saydığın için vazgeçtim.
Tablolarımda artık kendimi mutlu çizemediğim ve tek neden “sen” olduğun için vazgeçtim.
Bencil olduğun için vazgeçtim.
Bunlardan sadece bir tanesi senden vazgecmem için yeterli değildi, çünkü sevgim yüceydi.
Ama hepsini düşündüğümde senin benden çoktan vazgeçtiğini anladım.
Bu yüzden ben de senden vazgeçtim.''
Ne de çok etkiledi okuduğum şu bir kaç satır.. Hissettiklerim bu olduğu için mi yoksa 'vazgeçmek' nasıl bir duygudur onu anladığım için mi beni bu denli etkiledi bilmiyorum. Sanki tüm hayal kırıklıkları aynı noktadan geliyor gibi. Oysa ki her hikayede kişiler başka fakat yaşananlar aynıymış..
