14 Haziran 2016, Salı
saat: 12:50
Son 3 hafta...Sonra 6 ay evdeyim.
Bişey itiraf edeyim mi,çok korkuyorum.
Hayatımızın bir daha asla aynı olmayacak olmasından korkuyorum.
Bebeğe bakamamaktan,ağlamasından,gece uyanmalarından,emzirmekten,acı çekmekten korkuyorum.
Bu bebeği ne kadar istediğimi biliyorsun, şimdi neden bu kadar endişeliyim, neden böyle şeyler hissediyorum bilmiyorum.
Bunu sadece O.a söyledim, o da bana kocaman sarılıp, hiç merak etme her şey çok güzel olacak, kendini boşuna üzme böyle şeylerle dedi.Ona sonsuz güveniyorum, her konuda hem de, böyle bir eşe sahipken bile böyle endişeleniyorum, hiçbişeye katılmayan, ev işinden anlamayan, bebekle ilgilenmeyecek , bencil bi adamla evli olsaydım nasıl olurdu tahmin bile edemiyorum.
Bizim ilişkimizdeki en baskın şey huzur...
