14 Haziran 2016, Salı
saat: 22:38
Bugün metroya bindiğimde kapıdaki yansımama bakıp senden nefret ediyorum derken kendime o an yandaki küçük çocugun işaret parmağımı avcuna alıp sıkması nasıl bi hayatımın olduğunun özeti resmen.
Tanrının kendinden nefret etme ben seni seviyorum deme şeklimiydi yoksa çocugun işgüzarlığımıydı bilmiyorum ama kadının ay çok şaşırdım hiç böyle başkasına pas vermezdi diyişiyle var bunda bi hayır var diye düşündüm.
ben bunu güzel bir belgrad yolculuğuna yordum, tanrım artık benimde dinlenmemi ve tatili hakettiğimi düşünüyodur umarım.
neyse sizi güneyle tanıştırayım.
www.youtube.com/watch?v=IAWQjDhohxk
