15 Haziran 2016, Çarşamba
saat: 23:54
aile ..
gerçekten var mı böyle bir kavram.
zorlandığında arkanda hissettiğin bir güç.
hani hissetmesem de inanıyordum böyle birşey olduğua.
yokmuş amk.
aile evimizin üzerinde dava vardı. evi kaptırıyorduk dolandırıcının birine.
annem babama dava açtı
aile mahkemesi falan.. evi geri aldı babam.
tekrar başına birşey gelmesin diye el değiştirmesi gerekiyordu evin.
herneyse..
ablam ile benim üzerime yapılacaktı ev.
bugün konuştğum. ablam yarın gidip evi kendi üzerine yaptu
aradım herkesi tek tek. birşey demelerini bekledim
yok abi açmadılar bile konuyu. ben sordum sonra.
babam dedi ablana geçecek ev. biz gittikten sonra artık kendi aranızda anlaşırsınız.
e olum dedim . böyle birşey olduğunda konsolosluğa gidip vekaletname veririm demiştim.
demek ki asıl olay o değilmiş.
ben yokmuşum bile.
büyük mevzu olduğunu biliyorlar. o yüzden konuşmak istemediler.
kimse konusunu bile açmayacaktı ben sormasam.
meğersem benden habersiz ev ablamın üzerine yapılacakmış.
şimdiye kadar destek görmediğim ailem..
tek kaldığımı gerçekten daha iyi anlıyorum.
birde gurbette çok iyi oldu günce.
egoiste nasıl olsa kendi başının çaresine bakar.
alır kendine bir ev.
ablasının ailesi var çocuğu var.. onun daha çok ihtiyacı var..
yok abi bitti gözümde. hepsi bitti.
patrondan da komisyonlarımı en kısa sürede istiyorum.
güvenmiyorum kimseye.
sırf o ev mahkemelerine 10 bin lira para verdim ben.
sırf sıkıntılar çözülsün diye...
şu anda resmen hiçbir birikimim yok...
aile falan yok günce.
yalan
tek herkes.
tek öleceğiz.
