20 Haziran 2016, Pazar
saat: 00:13
en son ne zaman yazdım hatırlamıyorum ama sanırım biraz zaman geçmiş olması lazım. bu süre içerisinde nelerin değiştiğine inanamazsın günce.
banuyla birlikte hayata döndüğümü söyleyebilirim. ortağımla işimi bu ay sonuna kadar ayırıp kendi şirketimi kuruyorum sonunda o şirketteki hisselerimi devrederek. 40bin lira borcu bana itelemiş olmasına rağmen, 100bin borcum olsun ama böyle ortağım olmasın dediğim günleri düşününce şükrediyorum yine ucuz kurtulmuşum diyorum.
cigarayı neredeyse yüzde doksan çıkardım hayatımdan. boş vakitlerimde cigarayı aramaktansa banuya koşuyorum falan onunla iş üzerine konuşuyoruz. değişik kafalardayım günce. bir tane arkadaşım yokken çevresindeki 10 tane arkadaşıyla dialog kurup görüşüyorum falan.
kendi hayatım zaten yoktu ama onun hayatından devam ediyormuş gibiyim. 3 aylık bir süredeki değişimi kelimelerle anlatamam görmen lazım beni. 2 yıldır aynı kıyafetleri giyerken neredeyse yeni dolap düzdüm birden yanında elim yüzüm düzgün dursun diye. kendimi bile umursamazken bir tek onu umursayarak devam ediyorum hayatıma. yarın biter mi falan kafasında değilim biterse biter, beni o dipteki mutluluğumdan vazgeçirip farklı bir mutluluk sunabileceğini düşünmüyordum kimsenin. dipte yalnızlığımla ve kedimle gayet mutluydum işin aslı ama ilginç bir şekilde çok uzak bir zamanmış geliyor şu an dönem ve sanki öncesinde de hep böyle mutluymuşum gibi hissediyorum. sevmek güzel şey günce, sen de denk gel bir gün ve sev. yarın biter mi diye düşünmeden sev. sktiri boktan küçük noktaları abartmadan , olgunca geçebilecek şekilde sev. sen elinden geleni yap günce. özle beni.
