26 Haziran 2016, Pazar
saat: 04:57
Sıradan bir günün gecesiydi..
dolunayın yaktığı ten gizlerdi bilmeceyi..
Mizanı şaşan aşıkların nazarlarında saklı,
Namahrem bakışların yorgun ışığıydı o gözler,
Sukuta eren kirpiklere vurulmuş,
Her düşen damlaya tutunmuş bir alevdi o sözler,
Kanatırcasına soyarken renklerini,
Zifire sığınmış,griymiş dünler,
"Ne oldum" dökerken diller gümüş gümüş..
"ne olacağım"a dönmeliydi altın dilleri..
Yıldızlar bilemedi bilmeceyi..
Birileri, berileri ,ötekileri..
Bir doğup ,bir çekip giderken ay
O çenenin çektirdikleri
Geceyi hiç terketmedi...
Mizanın solu doluydu...
Kefenin solunda,ay uyudu durdu...
Yıldızlar cehennemdeydi...
d.a./Kefe
