26 Haziran 2016, Pazar
saat: 22:28
Kitaplar en iyi arkadaştır lafını ilk duyduğumda anlam verememiştim, bu lafı söylese söylese yalnızlığından aciziyet duyan birinin boşa çabası gibi gelirdi. Kitap lan nasıl arkadaş olabilir ki yani.
Ama sonra anlıyorsun ki en yalnız kaldığında bile onlara sığındığında aslında sait faik bebek sahilde istanbul'a bakarken oturdugun bankta senin yanında, nazım hikmet sana gurbeti anlatırken, edebiyatı bir din gibi yaymak için indirilmiş peygamber olan dostoyevski'nin insan tahlillerini okurken, Kafka'nın ölüm döşeğinde bile kalbinin naifliğini,mevlana'nın sevgisini, ömer hayyam'ın tanrıyı sorguya çektiği rubailerini, kurt vonnegut'un üniversitede bütünlemelere bırakmaması için not istediğin o babacan profesör gibi basını okşadıgını, İnci aral'ın sokaktaki kedilere annelik yapan tatlı bir teyze, şule gürbüz'ün mahallenin sevdiği ablası gibi görünmesi bunlar hiç tesadüf değilmiş.
Telefonum çalmıyor, mesaj gelmiyor,mail kutum sadece reklam ve faturalarla dolu ama olsun. Yalnız değilim ki ben.
Elimi uzatsam Tolstoy hemen baş ucumda, tam yanında gogol duruyor. Cemal Süreya,Orhan Veli sanki karşımda tavla atıyor.
Mahallenin tüm iyi abileri yalnızlığımı paylaşıyor.
Kitaplarımı seviyorum,yalnızlığımın panzehiri romanları,şiirleri.
www.youtube.com/watch?v=kjMmDKy7KPE
