29 Haziran 2016, Çarşamba
saat: 05:11
Duyguların ilelebet yaşayacağı bir evren var mıdır acaba?
Hani o anki yaşanan her duygunun ;aşkın, nefretin,öfkenin,pişmanlıgın,yalnızlığın,sevincin,sabrın, korkunun,heyecanın..ve daha bir çok duygunun tohumlanıp başka bilinmezlerde tomurcuklanıp kök saldığı bir evren..
Bedeni terkeden ruh gibi duygularda bir vakit sonra ruhu terkedip de gidiyorsa eğer..?
Ve belki de her geçen gün yaşlanan bedene inat ,ruhun dipdiri kalmasını sağlayan ,bir vakitler omzumuzda,kalbimizde,ruhumuzda ve de alın yazılarımızda nefeslendirdigimiz, dillendirdiğimiz,yeri gelip de çözemediğimiz ve belki de ümidi kestigimiz,bitti artık dediğimiz ve de asla bitmeyen günden güne çok uzak o alemlerde hala varlığını koruyan ,o duygular mı ki o ruhu hala capcanlı ve de bunca dipdiri tutan ,tutarken de bizi günbegün solduran,sona yaklastıran..?
Eğer öyleyse; ne garip hissettikce yaşlanıyor demek insan ve her yaslanışında bir ruh ve onca yaşanmışlık kalıyor geride..
Ne vakit,esen rüzgarlara fısıldadım sırları;
O vakit,sen duyurdun yağmurlara adımı...
d.a./küçük yağmur
youtu.be/5-juDiDTYfw
