30 Haziran 2016, Perşembe
saat: 03:35
Az önce eve gelirken yolumun üstündeki otelin müdürü ile karşılaştık, ne zaman bitiyor tadilat diye sordum, çünkü ben şeyimin keyfindeydim havuza gidecektim.. Dünden sonra bu sene hiç açmayabiliriz dedi, sadece üç dakikalığına unutmuştum yine hatırladım.. Orada çalışan tüm tanıdıklarım hayattaydı. Daha önceki patlamalarda da öyleydi.. Ama için acıyor, elimden bir şey gelmediği için üzülüyorum, bi yol olmalı diyorum sonra başa sarıyorum ve en baştan alıyorum.. Tanıdığım herkes hayyatta ama bu seferlik ya bi dahankinde olursam geldi bir de aklıma babam kahrolur, küçük kardeşimin psikoloji fena bozulur, anneannem dayımdan sonra bana dayanamaz belki o da ölür..
Bir yolu olmalı güncem
Muhakkak bir yolu olmalı..
Dip not: sevgili sevgili adayım az önce kaslı fotoğrafını paylaşmış, kasının derdinde..
Göt..
