07 Temmuz 2016, Perşembe
saat: 10:02
Sesin iki sokak ötede kalıyor diye yakabileceğim bu şehirde sesinden,sesini geçtim güzel yüzünden,mis kokundan mahrumum.
Sanki bir insanlık suçu işlemişim de bu dünya denen hapishaneye atmışlar beni, sen sadece ikimize ait olan bir gezegende, bir galakside veya bir yıldızda evinin penceresinden bu mavi gezegeni izleyip benim yanına gelecegim günü bekliyosundur o güzel gözlerinle.
Sana inanıyorum,çünkü sana inanmak diğer tüm inançları anlamsız kılar.
Gecenin en kör saatinde nbasizlikten kırılıyorum.Televizyonda belgesel açık çünkü günün bu boş ve amaçsız saati buna ayrılmış olmalı. Ve inan bu seni sevmem için güzel bi sebep.
Yuvada ki yavrusunu koruyor annesi. Hemde olacak olanı umursamadan karşısında ki gücü düşünmeden. Ve inan bu sana sığınmam için güzel bi sebep.
Kendini feda ediyor anne ardına bile bakamadan ama bilmiyor ki yavru da kendini annesi için feda etmiş çoktan. Ve inan bu sana kalbimi feda etmem için güzel bi sebep.
Sonrasında kulaklarda ama bu doğanın kanunu lafları çınlıyor. Kabul edilesi olmayan lakırdılar. Ve inan bu seni kanunum yapmam için güzel bi sebep.
Ve onlara göre olması gereken bana göreyse mutsuz ve acı bir sonla bitiyor belgesel. Ve inan bu sebebim olman için güzel bi sebep.
Hayır hayır bahanelerim yok seni sevmem için. Hatta ihtiyacımda. Ama belki çok daha fazlası var.
www.youtube.com/watch?v=C5OO1Tpn35U
