10 Temmuz 2016, Pazar
saat: 08:56
Kafesindeki kuşları kalbime kaçırmak istiyorum. Açayım ardına dek kapılarını,uçabildiğince uç bana. Olabildiğince özgürleş bende. Uçuşalım ütopyandan ütopyama.
Varsın mazeretim bana yıldızları uzatan bir kadının ellerine tutunmak olsun.
Benim bir kaybetme korkum vardı seni kaybettim, korktuğum başıma geldi.
Hani bir yerlerde nefes aldığını bilsem rahatlayacağım aslında,adına mutlu bile olacağım.
Ama sen artık nefes bile almıyorsun,dünya bu yüzden iyi bir yer değil zaten.Dünyam bu yüzden iyi bir yer değil,olabildiğince karanlık. Eskiden bahçemde bahar çiçekleri açıyorken artık bataklığa döndüm. Eskiden kovuklarımda sincaplar bülbüller gezinirken şimdi fareler kemiriyor köklerimi.Gökkuşağım karanlığa evrildi sevgilim sen gittikten sonra.
Arada bir kapı açılıp aydınlanıyor gibi olsa da ben senin beni güneş misali aydınlatmandan sonra bir başkasının beni küçük bir ışıkla aydınlatma çabasını beyhude kılıyorum.Yalnızlıktan değil sensizlikten yakınıyorum.
www.youtube.com/watch?v=jp-SA9oZ5Zw
