15 Temmuz 2016, Cuma
saat: 04:00
Bir şehir geçti bilmeden,derinden
Kabuk tutan yaraları teninden,
Usulca soyarken,
Bir dilek tuttu içinden,dinlemeden..
Söylenmemiş sözler dökülürken dilinden..
Telleri aklaşmış saz yazardı geceyi,
titrerdi boyu uzun gölgesinden..
Dönünce,sökülüverdi türküleri içten..
Dudaklar tövbekar,dudaklar şahit..
Oysa türkülere asıp çaputunu,
Onsuz günlerde yitirmişti sesiyle soluğunu..
Hiç bilmeden,bilemeden devrilirken gölgeler ardısıra
hiç ünlenmemiş o ismiyle çağrıldı zaman,
tarttı eğrisiyle doğrusunu,
Şehrine kattı sendeki yokluğu,
Sustu,
Dilindeki suçlu...
Vakit epey geç olmuştu..
Son sanmıştı,
Aldanmış,
Türküleri baston yapmıştı,
Bu yorgun kalplerimize..
Saz sustu..
Yalnızdık...
Her "gece" kapımızı çaldığında..
Giden yoktu..
d.a./baston
m.youtube.com/watch?v=pybA5zpBzMQ
