19 Temmuz 2016, Salı
saat: 10:30
Bize öğretilen dünyayla şu yaşadığımız dünya arasındaki fark büyük bir travma bırakıyor.
Okuyoruz elbet insanlığın büyük sınavlar verdiği,zifiri karanlığa hapsolduğu ve utanç verici olayların yaşandığı tarihi. Ama insan başına gelmeden bilemiyor işte.
Yaşadığım dünyaya baktığımda bir insanın bir insana yardım etmesi gibi en basit örnekte gözlerimiz yaşarıyor neden çünkü açız.
İyiliğe,merhamete,itidalli davranmaya,şefkate,başımızın okşanmasına aç bir nesiliz.
insan olmanın erdemini öğrenememiş,vicdandan bihaber toplulukların içinde sıkışıp kalmış azınlık olarak sadece intihar notları yazabiliyoruz.
Umut verici konuşmalar yapmak için çok geç, bittik abi biz diye ağlaşmak için çok erken.
Evrende herşey bir sirkülasyon içinde nice kötülükler gelip geçiyor, bitmeyen hiçbirşey yok.Amma ve lakin bu süreçte nefes almaya çalışan bizler için umutsuzluk,güvensizlik en rasyonel reaksiyon. Öylede olmak lazım,polyannacılığa gerek yok, en kötüye kendini alıştırmalı insan.
Çünkü beklentiler gerçekleşmedikleri sürece daha da yıkıma yol açıyo
Öyle veya böyle güneş bir şekilde en parlak haliyle gökyüzünde asılı duruyor sonunda.
Tek beklentiniz bu olsun.
Sevgiyle kalın,sanatla kalın çünkü sevgi ve sanat kurtarır. iyi müzik dinleyin, güzel şeyler okuyun, iyi işler izleyin ve bol bol sevişin... elimizden gelen bu.
www.youtube.com/watch?v=jfz-XDWPt-M
