25 Temmuz 2016, Pazartesi
saat: 19:47
Cuma günü tam böyle akşama doğru mesaiyi erkenden bitirmiş güzel bi yemek yemişim mutluyum epey bi zamandan sonra.
Beklemedigim bir telefon büşra çağrıyor, taksimde check-in'i görünce gelsene bana dükkanı erken bırakıcam bugün bişeyler yaparız diyor.
aslında tehlikeli yakınlaşmalar bunlar ama sıcakta insanın libidosuna karşı koyması biraz zor oluyor.
Karaköyden beykoza gidene kadar sıcaktan buharlaşma tehlikesi geçiyoruz
Eve girer girmez hadi beraber banyoya girelim diyor. onun o balıketli vücuduna bayılarak giriyorum arkasından. birbirimizi sabunluyoruz arada biri siz banyodayken mutfakta çeşmeyi açarda su birden soguk olurda içinizden söversiniz ya öyle oluyo tam dudaktan emikleyecez brrrr diye birbirimizi itiyoruz sudan kaçmak için. sonrada gülüyoruz. ya biz bayagı egleniyoruz sevişirken onu anlıyoruz.
tabi bunlar dedigim gibi hep tehlikeli şeyler, ben insanlara ikinci bir şansı hep veririm ama her zaman değil, büşranın bana yaptıgı yenilir yutulur bişey degildi
ama su dudagımdan öperken ki teslimiyetine,masumiyetine bir bak ya. aklım karmakarısık. genede ten uyumunun hakkını veriyoruz.Çok tatlı ayrıntılarla dolu bir günah gecesi geçiriyoruz.
yanından ayrılırken gene bizden olmaz be güzelim konseptli bir konuşma yapıyorum.
sevme yetimi uzun bi yıllar sonra sen ortaya cıkarıp gene o kapıyı sen ellerinle kapattın diyorum.
bahane degil hatta burada onu nasıl sevdigimi,ona duydugum heyecanı hep yazmıştım.
Herneyse işte bugün tekrar çiftleşme zamanı gelmiş fil gibi ortada dolaşırken büşra geldi aklıma.
Bi kerede o cagırmadan ben gideyim diyorum, arnavutköyde sevdigini söyledigi donutçıya gidiyorum rengarenk donutları hediye paketi yapıp dükkanına gidiyorum.
beni görünce yüzü düşüyor, anlam veremiyorum ilk genede istifimi bozmadan cıkışta sana gideriz diye düşündüm diyorum.
oda bana şu cevabı veriyor.
artık bir erkek arkadaşım var volkan,seninle görüşmemiz uygun değil.
ben şok tabi ki, daha bir gece evvel sevişmedik mi lan, ne ara yaptın kızım manitayı.
sonra büşraya 2. bir şans vermedigim için kendimi tebrik ediyorum, donutlarıda vermiyorum tabi aslında kasıtlı yapmıyorum bildigin dumurdan unutuyorum.
aklım başıma sıraselviler caddesinden çıkarken geliyor. elimde donutlar, lan ben diyetteyim bunları yersem olmaz diyerekten içinden bir tane alıp diğerlerini mendil satan veletlere veriyorum.
Ve bu hikayeyi onun o iri gözlerinde ,bembeyaz teninde bitirmek varken mülteci çocukların gülüşlerinde bitiriyorum.
www.youtube.com/watch?v=PIU6EPzCK_I
