27 Temmuz 2016, Çarşamba
saat: 11:18
Hayatımın acıklı amerikan filmlerindeki otoyol hostellerinde ağlıyormuşum kadar can sıkan anlarından nefret ediyorum ama gene galiba olmaktan korktuğum yerdeyim tam o anlardan birindeyim.
Genede kötü durumda değilim o kadar,hayalkırıklıklarıyla yoğrulmuş, kurtsakta kalmış heveslerle kremasına karıştırılmış,kenarlarına kalp kırıklıklarıyla süslediğim hayatım gene ağızlara layık. Arz talep meselesi biraz da.
18 yaşımda insanları anlamaya çalışırken 10 yıl sonra hala anlamaya çalışıyor olmam da biraz can sıkıcı hadise. bir 10 yıl sonra kendimi gene lan ne insanlar varmış amına koyiyim diye düşünürken bulmaktan korkmuyor da değilim.
Belkide dostoyevski ile aynı zaman diliminde yaşasam budala'yı yazarken bana ithaf ederdi kim bilir.
www.youtube.com/watch?v=Q_1aJPa-Omg
