29 Temmuz 2016, Cuma
saat: 07:42
Sana yapabileceğim son iyiliği dün tüm bu aşkın günahını üzerime alarak yaptım.
Seni hiçbir zaman zan altında bırakmak,seni darlamak bir köşeye sıkıştırıp elini kolunu bağlamak değildi amacım. Sana kıyamadım hiçbir zaman, böyle davrandığım zaman içim hep kan ağladı.
Çünkü ben seni hep çok sevdim,hala da seviyorum. Gururumu ayaklar altına alırcasına,kendimi yoksayarmışçasına seviyorum.
Hayatının dağınıklığını,ruhunun hafifliğini,kalbinin içindeki denize çıkan sokakları,merhametini,beni öpüşünü hatta içimde gezdiğin o herşeyin değiştiği günü.
Ben hep farklı anlamlar kattım bize ama sen hep o anlamların dışında kalmak için çabaladın.
Keşke sende bende demir atsaydın,benim kıyılarımda yaşasaydık bizbize mutlu mesut.
Temenniler için artık çok geç sanırım.
Seni sonsuza dek seveceğim,umarım çok mutlu olursun.
Birgün eğer karşına çıkma cesareti bulabilir de yanına gelirsem beni hep öptüğün elmacık kemiklerimden gene öper misin?
Bu sorunun cevabını merak ederek yaşacağım önümde ki 20 yılı yada işte ne kadar ömrüm kaldıysa.
