10 Ağustos 2016, Çarşamba
saat: 21:05
Bugün en güzel günlerimi geçirdiğim evin enkazıyla karşılaşınca tüm modum düştü, yerle bir olmuş molozları öpüp koklayasım geldi.
İllaki ceylinin el izleri vardı onlarda yada asuman teyzenin yaptıgı zeytinyaglı yemeklerin kokuları,şu yan yatmış kapı balkon kapısı değil mi, hani cennete açılan istanbulu kucakladığımız balkon kapımız mutfagın lavabosunun altında kalmış.
Şehrin değişen çehresi tüm anılarımı elimden almaya çalışıyor,önce feriye sinemasını aldı benden,şimdide bu güzel evi.Anılarıma savaş açmış gibiler ve benim gücüm hiçbirşeye yetmiyor.İnsanın aciziyetine sövesi geliyor böyle zamanlarda.
Olay mahalinden ayrılıp kendimi deniz kenarına çay,kahve içecegim yere atayım dedim,çantayı biraz abartılı savurmusum boş sandalyeye yandaki adam ben yokmuşum gibi davranıyosun bakıyorum dedi.
Kim ya bu diye bakarken bi baktım behzat amirim.Mahcup oldum çok. o an tüm olanları anlatmak istedim ona, anlatsam dinlermiydi acaba.
sadece bu yakınlarda bir delinin hatıra defteri varmı ufukta diye sorabildim.
Güzel adamsın be erdal abi,
neyse rakım bitti,şunu tazeliyeyim de bugün emel sayından devam edeyim.
www.youtube.com/watch?v=2dmJrrRrjwc
