19 Ağustos 2016, Cuma
saat: 02:06
Dolunayın ta amk.
Düşünceler, fikirler, kompleksler, çelişkiler, gitgeller, vazgeçişler, olmayacak galibalar, eeeeh ama sikerler! Yoruldum. Gerçekten ne yapmak istediğime dair hiçbir fikrim yok. Böyle olduğum yerde durmak istiyorum. Armut gibi. Depresyonda falan da değilim üstelik. Zaten armutlar depresyona girmezler.
Sanki her şeyi zamana bıraktım. Bekliyorum. Daha iyi bir insan olmak için, daha güzel bir kadın olmak için, daha mutlu uyanmak için, daha güçlü hissetmek için, aşık olmak için o günü bekliyorum. Biliyorum çok saçma ama bütün bunların hiçbiri bu gün olmuyor. Olamıyor. Öteliyorum. Öteleniyor. Sonra bir bakmışım, ölüyorum. Senin yazacağın senaryoya sıçayım hayat.
Tamam biraz da pozitif düşünce. Ummm. Sakin. Belki hiçbir şey mükemmel olmayacak ama o gün gelecek, biliyordum diyeceğim. Başaracağımı biliyordum. Seni şanslı piç kurusu.
Kendimi nerede kaybettiysem bulmam lazım. Üstelik bunu tek başıma yapmam lazım; her zamanki gibi. Dutyden 3 dolara aldığım dev votka şişesini açmanın tam zamanı aslında. Ama o işler öyle olmuyor iki gözüm. Olmuyor...
