21 Ağustos 2016, Pazar
saat: 19:19
Ne yapacağımı bilmiyorum. Nasıldı o laf? Gitsem olmuyor, kalsam gönül razı değil. Ya da tem tersi. Neyse ne.
Acaba yaşamak çok basit de ben mi abartıyorum? Bütün bu sürüye dahil olmama takıntısı, kendini özel biri sanma sanrısı olmasın? Belki herkes gibi kariyer hırsı ile iş yerinde bir ünvan sahibi olup beni azıcık seven bir adamla evlenerek derhal bir çocuk yapmalıyım. Bu mudur? Herkes gibi yaşamayı redderken çok mu mutluyum sanki? Hoff. Bilemiyorum Altan.
Geçenlerde F. geldi gecenin bir vakti. Oturduk onunla konuştuk. Sonra N. ile buluştuk kahve içmek için, onunla konuştuk. B. aradı, onunla da konuştuk. Hepsi de aynı şeyi söylüyor; "Şimdilik hiçbir şey yapma. Takıl öyle." İyi de yıllardır takılıyorum öyle. Olmuyor işte.
Mercimek çorbasıyla zeytinyağlı taze fasülye yaptım. Balkonları yıkadım. Çamaşırları makinaya attım. Kıyafetleri katladım. Bir kaç parça ütü yaptım. Banyoyu temizledim. Duş aldım. Almodovar'ın gerizekalı bir filmini izledim, allah belasını versin. Yine de kafam dağılmadı, aynen yerinde duruyor. Biraz bisiklete binsem bir faydası olur belki. Fakat ona da üşeniyorum. Yoruldum.
Yoruldum.
