25 Ağustos 2016, Perşembe
saat: 06:16
floresan indikatörlerini okurken aniden dün viski içerken özleme dediğim şeyi hatırladım.
yani aslında bir süredir sana neden yazmama kararı aldığımı.
yine sinirim bozuldu gerildim merildim.
o düzenli suçlamalar hakaretler vsler döndü durdu kafamda.
hayatımdaki herkesi bu düzlemde değerlendirdiğimi falan görüyorum zaten.
manyak olmuşum 4.5 senede.
ne zaman o dikte edilen boktan duygulardan kurtulursam aşırı keyifli bi kadın haline geliyorum ama yediğim hakaretlerin kulağımda çınladığı anlar var.
herhangi birinin ettiği bir laf yaşadığı bir olay ya da anlattığı bir muhabbet o çınlamalara döndürdüğü anda beni bir anda her şey üzerime gelmeye başlıyor
gerim gerim geriliyorum
karşımdaki insanlardan falan soğuyorum
neyse.
ben de bunla napıyoruz anlamış diilm.
uyanır uyanmaz mesaj atmış galiba çünkü sonrasında hadi ben kahvaltı hazırlayım sen de kendini toparla da güne başla yazmış.
ilginç tabi.
bugün uyanamadım çok acayipti.
2 karidesle doyan bir insan olarak sabah sürünerek 7 yi gece kalkıp -e oha oysa ki 4 te uyanmış oğlana cevap vermiştim ne ara geri uyudum en son ayaktaydım - 3 tane yuvarlak poğaçamsı şeyle - e çüş yani bunu türkiyede yiyemiyordum ben - 8 çeri domatesi üzerine de yarım kalıp çikolatayı gömdüm...
ve hala aç mıyım acaba diye geziyordum
sonra da gittim geri yattım işte saat 8 i geçiyordu telefona baktım marcos mesaj atmış
valla çok utanıyorum :((( hala yatakta tavanı izliyorum o yüzden dedim
hiç utanmadım valla.
9.15te geldim laba da.
çok yorgunum anlamadım karnım da ağrıyor ama 1 haftadır yarısında kesildiğim yokuşu paşalar gibi bugün çıktım bisikletle.
o da ayrı ilginç
neyse derse devam edeyim
12 de paul la yimaaa gidicez. 1 hafta önceden ayarladık.
o zamana kadar insan gibi çalışayım bari
saat: 06:20
ya biz bunla baya kanka olduk. komik olan artık ben de öyle hissediyorum
iyi bari.
kanka daha iyi
hiç kaybetmeyiz birbirimizi işte.
