27 Ağustos 2016, Cumartesi
saat: 11:22
yine yağmur yağdı ve benim aklıma tek bir şey geldi bide sağ ayağıma su girdi hayır dünya üstüme yıkılacakta bunu da kaldırabilirim diye yıkılmıyo yanından geçtiğim arabalar birbirine girdi falan kulak delici kornalar çalındı kafamı bile kaldırıp bakmadım o derece umursamaz günümdeyim
beni de silmişsin ya dün üzülmüştüm ama bugün umrumda değil zaten hiç bir şey yazmıyordum gurur mu laz inadımı bilmiyorum ama yazsamda tek çizgi olan sonucu değiştirmeyeceğine olan inancımdan da olabilir
bide bugün cumartesi ve benim hiç işim yok ofiste kendi kendime senaryolar oluşturup düşsel olarak oynamayı düşünüyorum ya da kendimi keserim bilmiyorum
saat: 16:36
bir kaç günce okudum da gözlerim doldu yine ve dertlerimin çok boktan olduğunu anladım
gözyaşı musluklarım bozulmuş durumda her bokada dolmaz ki insanın gözler kardeşim diyorum ama tutamıyorum kendimi yolda ezilmiş böcek görsem yanına bağdaş kurup oturup 'niden tanrımmmmm' diyerek ağlayasım geliyor ne zaman geçer bu durum acaba
bide etrafımdakiler çok güçlüsün çok sabırlısın diyolar halbuki dizlerim bile beni taşımak istemiyor o kadar yorgunum ama çaktırmıyorum kimseye her zamanki gibi rolümü iyi yapıyorum
tişekkürler
yıkıl dünya
kapan perde.
