29 Ağustos 2016, Pazartesi
saat: 17:57
Daha sakinim.
Henüz net bir karar verebilmiş değilim ama en azından şimdilik akışa bıraktım. Baktım olmuyor, bakmıyorum.
Cumartesi günü N. ile atladık Karaburun'a gittik. Acayip özlemişim. Denize girdik. Bira içtik. Etraftaki insanları izledik. Hayat hakkında konuştuk. Güneş batarken hala plajda olan bir kaç kişiden biriydik. Gecenin bir vakti eve döndük. Sakin ve bir o kadar güzel bir gündü. Yine yapalım.
İZDAK'a üye olacağım. Öncesinde 3 kere günübirlik doğa yürüyüşüne katılmalıymışım. Trekking ayakkabısı, çanta ve yağmurluk aldıktan sonra hazırım. Sonrasında kampçılık gelecek tabi. Şehirden ne kadar uzak olursam, o kadar iyi olduğuma kanaat getirdim. Belki hızımı alamayıp dağcılığa da bulaşırım. Şu an için bir şey düşünmüyorum.
Bi de nihayet dünyanın en uslu kedisine sahip olduğum için çok mutluyum. Yirim lan!
