|
05 Eylül 2016, Pazartesi
saat: 01:39
Merhaba günce, Bugün sevgilimden ayrıldım. Gerçi cuma gecesi ayrılmıştım yani aslında şu an gidersen ayrılıcaz demiştim o da gitmişti. O benden ayrılmış da sayılabilir pekala. Neyse 2 mekan sonra karşılaştık Moda'da takıldığımızdan bi sürü konuşma vs sonra beraber eve gittik. Kavga ettik uyuduk. Uyandık. İçim eve gidemeyecek kadar kırıktı, henüz yeterince öpücük depolamamıştım ve belki bi gün daha verirsen seni ayağa kaldırmak için bir şey yapar dedi iç sesim. Benim iç sesim biraz aptaldır. İç sesimin amına koyayım. Her şey daha beter, umarım ölürsün, senden nefret ediyorum, çıktı gitti. Kalktım evi topladım. Bulaşık makinasını çalıştırdım. Yeni aldığım hiç kullanmadığımız çarşafları serdim. Çarşaf seriliyordu değil mi? Neyse. Eşyalarımı topladım. Yavaş yavaş taşınmışım evine 1 büyük çanta 3 de torba kıyafet topladım. Bir kahve yaptım kendime. Cezvede. Benim için yeni aldığı kahve makinasında değil. Henüz bir kere kullanmıştım. Kırmızı bir şey dandik ama galiba benim için aldığı ilk şeydi eve. Sonra mülteci gibi poşet poşet elimde, anahtarımı masaya bırakıp çıktım. Romantik not yazmadım hayır tuttum kendimi. Anahtar alelade bırakılmış gibi dursun ama girer girmez de göze çarpsın diye ayar çektim masaya tabi ki. Çünkü bilirsin ben böyleyimdir. Drama queenlik damarlarıma işlemiş. Neyse işte kapıyı çektim çıktım. Cebimde bir gün önce yanağına düşmüş kirpiği. Peçeteye sardım eve getirdim. Ne yapsaydım uyurken saçını mı kesseydim? Güzel yanağında uyuyordu çaldım geldim. Tişörtünü mü çalsaydım o kokuyor diye? En güzel şeyini aldım geldim. Peçeteye sararken dedim ki kendime Tamam artık bambaşka bi boyuttasın, Bu anı iyi hatırla, Deliliğe kendini tam anlamıyla bıraktığın an bu an. Şimdi koltuğun koluna koydum. Yanımda oturuyor. Arada dönüp bakıyorum. Sevgilimin vücudundan bir parça hep benimle artık. Ne yapsaydım kolunu bacağını mı kesseydim? Elimde poşetler taksi çağırdım, aşağı indim. Elimde mülteci poşetlerim, çantamı yere koymaya çalışırken arkamı döndüm azıcık. Göz göze geldik. Önüme döndüm geri hay sikiyim diyip. Arkamda durup gidiyor musun diye sordu. Evet dedim. Hadi eve geri dönelim dedi. Titreyerek taksi çağırdım dedim. Önemli değil hadi gidelim dedi. Gidicem dedim. Bir tek şey yüzünden mi dedi. Her şey yüzünden dedim. Taksi geldi. Seni seviyorum dedim. Kapıyı açtım torbalarımı fırlattım içeri. Şu an hiç beni seviyormuşsun gibi durmuyor dedi. Kapıyı çektim. Bakmadım. En çok sevdiğin şeyin seni tercih etmemesi ne kötü. Hayatta en çok istediğin şey seni tercih etmesiyken gitmesi ne kötü. Bilsin istedim. Anlayacağından değil de benim hissettiğimin azıcığını hissettsin istedim. Ne değişecekse. Neyse işte günce ben bugün bok gibi bi gün geçirdim. İntihar bombacısıymışım ben. Allahuekber dedim patladım. Nasıl oldu bilmiyorum Moda'nın bir sokağına dağıldı her şeyim de ölmedim. Cebimdeki kirpik de sağlam kaldı. Eve geldim sevdim. | ||
|
|
||