19 Eylül 2016, Pazartesi
saat: 12:06
yine aynı yere geri döndük sanırım sen yaşadığın şehre bende kendi yaşadığım şehre geri dönmek zorunda kaldık ya da sen zorunda bıraktın desem daha doğru olur
bir kaç gündür kafamdan şu cümleler geçiyor
'bu kadar iyi bir yalancı olamazsın
'bu kadar kolay kanmış olamam
'sen beni böyle bırakıp gitmezdin
sonra düşünüyorum karşımda görsem sahibi olduğum dizlerim tutar mı acaba
geçip gider miyim yanından
ya da durup konuşabilir miyim
yoksa saniyeler içinde küçük bir kız çocuğuna dönüşüp masum masum bakar mıyım
ya da ağzıma kadar gelen yüreğimi şuracığa tüküreyim de geçerken basmayı unutma mı derim
ya da çakabilsem şöyle iki tane okkalı
tokat
ben bu yapabileceklerimi gün içinde biriktiririm seçenekleri artırırım
bilmiyorum
gerçekten bilmiyorum
insanlar gerçekten sevdiklerini düşündükleri eski sevgilileriyle karşılaşınca ne yaparlar acaba
he bide son yıllarda ki yaptığım en büyük tespiti itiraf etmeliyim
insanların etraflarına ve kendilerine karşı söylediği tüm olumsuzluklar aslında ölümüne yapmak istediği şeylerdir
he bide bir erkek ben şöyleyim böyleyim diye kendini anlatıyorsa o şerefsiz bir pezevenktir kaç kaç kaç.
