19 Eylül 2016, Pazartesi
saat: 14:32
İnsan ne değişik varlık; kendimden biliyorum. Ne saçma sapan hisler duygular içinde sürüklendim aylardır, o kadar ki az kalsın hayatıma birini bile alacak hale gelmiştim.
İnsanların aramızı yapmak için yaptığı şakalar sağolsun, benim tutukluğum ve karşımdaki insanın çekingenliği sağolsun ki çok büyük bir hatadan döndüm. Hayatımda ilk kez büyük sözü dinlememin de etkisi var bunda tabi. İrem hocamı dinleyip, önce iyi arkadaşlar haline geldim... Sonra baktım aslen arkadaş olarak dahi istemeyebileceğim bir insan olabilir bile - olamaz elbette de benim bestiem olabilecek bir durumda değil.
Sakinlik güzel şey. Yazın o sıcak o nemli o yoğun havası beynime dolunca erör veriyorum, düşünmeye hissetmeye eriniyorum resmen. Kendimi bırakıyorum beyin buharlaşıyor tabi.
Eylül ortasında ancak kendime gelebildim nisandan beri galiba 6 ayımı aldı. Bundaki en büyük etken de seviyemden yüksek sınıfa koyup hayatımı sikmiş olmaları tabi.
Hiç çalışmadım bu hafta sonu ne yaşan söyleyim, bugün de şöyle böyle. Dün masamın yerini değiştirdim. Evet şanslıyım ev konusunda, her zaman bu kadar şanslı olmayabilirim diye bu şansı kullanmamak saçma geldi. Neden yaşamıyorum ki gül gibi evimde.
Toparladım, umarım daha da toparlarım
Bunda dün elifin sevgili tribi atmış olması da etken olabilir. Canımın içi bu kız, çok seviyorum. Senede bir kez bi birbirimizi yiyip sonra ha okey aşkım diye devam ediyoruz. Ama iyi çıldırdım o ayrı
Neyse, yazacaklarım vardı unuttum hava cıva derken
Görüşürüz
