23 Eylül 2016, Cuma
saat: 11:23
Çalışma hayatı ve ev hayatı birlikte gitmiyor..Başka hayatım da yok, gitmiyor özetle..Doğumgünü hediyesi olarak sadece kendi kendime takılacağım bir gün ve gece istiyorum..Ama hakkım var mı buna, bence yok..belki saçımı kestirip gelsem? Dönüşte kimsenin suratını çekmek istemiyorum ama..
Moralim yerlerde onun dışında..kendimi çok işe yaramaz hissediyorum..uçurumdan yuvarlanacak gibi..hiç çıkış yolu bulamıyorum..işten ayrılsam çocukla baş edemem, ayrılmasam yapamıyorum işte hiç bir şeyi düzgün..yapmak zorunda mıyım, belki de değilimdir..ama öyle bir şartlanmışım ki bunca yıldır..benim kadar gerizekalı, dikkatsiz ve beceriksiz birini mükemmel olmaya şartlamak ne büyük kötülük..sonsuz mutsuzluk garantisi..
Yapamayınca bırakmak tam tarzımdır..şimdi ne yapacağım?
