24 Eylül 2016, Cumartesi
saat: 00:16
insanin dusunduklerini paylasmasi icin bazi seyler var. mesela yazi yazabilir, sarki soyleyebilir. siir yazabilir. simdilik yazidan gidelim.
yazi asiri betimleme icerebilir. sadece sorular icerebilir. bazen cevaplari da olur bu sorularin yazar ya da yazmaz insan.
bazen siir olarak yazar. siirlerin de hepsi ayni degil ki. bazisini olculu yazmak gerekir, bazisini ise kafiyeli. bazen ise cok sacma durur disaridan ama cok manalidir. bunlara haiku derler.
bazen, henuz dusunce kivamina gelememis kafamda bir seyler oluyor ve sadece kagidin onune (ekranin) gelmek istiyorum. sonra da parmaklarim yazsin istiyorum. yaziyorlar netekim, ancak hicbir zaman benim bekledigim gibi olmuyorlar. deneme oluyorlar hep. kendine ozgu ve kuralsiz. halbuki karakter ya da hayal olarak hep kural, duzen taraftari olmusumdur. bu da zihnimin, ya da bilincaltimin demeliyim, isyani belki de.
mesela once sunu dusundum. dusunemedim ama dusunmeye calistim. bi hikaye yazayim dedim. karakterler olsun. karamsarlik anlatmak her zaman daha kolay geliyor mizahtan. halbuki mizah cok guzel ve mizaha egilmeliyiz. hepimizin gulmeye ihtiyaci var.
ancak sonra dedim ki ya anlatmak istedigim karamsarlik mi? bunu anlatmak icin hikayelere ihtiyacim yok. cok az kelime yeterli bunun icin. hani dersen ki eger, hissettirdikleri onemli, o zaman haiku derim. zira haikular her okunduklarinda baska bir sey bile ifade edebilirler, cok zengindirler sacma dursalar bile.
sonra da aklima bunlarin hicbirini kullanmadan yasamak geldi. anlatmak degil de yasamak. kendi kendime yalniz. kelimelere ihtiyacim bile yok.
bazen de dokunma ihtiyaci var. yani dusunduklerini, hissettiklerini anlatmadan. dokunarak.
--
cok farkliyiz, cok farkli yapilarda insanlariz. dogrumuz yanlisimiz yok farkliyiz sadece ve variz. ancak dogru yanlis yok derken, ozgun var. ozgun olmayan var. dusuncelerimiz ozgun gibi durmuyor. ozgur degiliz gibi geliyor bana. bir hapishanedeyiz, demir parmakliklar arasindayiz. cikamiyoruz. bazilarimizin hucresi buyuk o yuzden hapis degiliz saniyorlar ancak bazilarimizin hucresi buyuk olsa bile, bizler buyuguz. sigmiyoruz.
sigamiyoruz.
kurtulmak gerek zincirlerden.
