29 Eylül 2016, Perşembe
saat: 18:40
Ben.
Ölmüş gibiyim.
Nefes alamıyor gibiyim.
Uzay boşluğunda asılı kalmış gibiyim.
Her şeyimi kaybetmiş gibiyim.
Bitmiş gibiyim.
Ama ne bitmek!
Bir daha hiç var olmayacak gibiyim.
saat: 07:08
Hayallerim, geleceğim, hayallerim, hayallerim. Yok oldular. Gözlerimi kırpmadan boşluğa bakıyorum. Ağlama krizlerine girmiyorum, ama akıttığım gözyaşları sıcak sıcak akıyor. Gerçek acı çektiğinizde böyle olur, bilir misiniz sıcak gözyaşını?
Buraya yazmazsam delireceğim.
saat: 11:44
yeryüzüne birlikte geldiniz
ve sonsuza dek birlikte yaşayacaksınız.
ölümün ak kanatları günlerinizi bölene dek
birlikte olacaksınız.
tanrı’nın suskun anıları katına
eriştiğinizde bile birlikte olacaksınız.
ama bırakın da bunca beraberliğin arasında
biraz da boşluklar olsun.
ve tanrısal alemin rüzgarları
esip dolanabilsin aranızda.
birbirinizi sevin, ama sevginin üzerine
bağlayıcı anlaşmalar koymayın.
bırakın, yüreklerinizin sahilleri arasında
gelgit çalkalanan bir deniz olsun sevgi.
birbirinizin kadehini onunla doldurun,
ama aynı kadehle eğilip içmeyin.
ekmeğinizi bölüşün,
ama aynı lokmayı dişlemeye kalkmayın.
şarkı söyleyin, oynayın, eğlenin birlikte,
ama ikinizin de birer yalnız olduğunu unutmayın.
çünkü lavtadan dağılan müzik aynı,
ama nağmeleri çıkaran teller ayrıdır.
yüreklerinizi birbirine bağlayın
ama biri ötekinin saklayıcısı olmasın.
çünkü ancak hayat’ın elidir
yüreklerinizi saklayacak olan.
hep yan yana olun,
ama birbirinize fazla sokulmayın;
çünkü tapınağı taşıyan sütunlar da
birbirinden ayrıdır
çünkü bir selvi ile bir meşe
birbirinin gölgesinde yetişmez.
