04 Ekim 2016, Salı
saat: 09:03
Sülalemin hemen hemen tüm erkeklerinde belirli bir yaştan sonra ortaya çıkan nemrutluk boşvermişlik,kimseye eyvallah etmeme(tamam bu önceden de vardı) böyle bir geçimsizlik huyları ufak ufak kıpırdanmaya başladı içimde..Kurt adama dönüşeceğimden filan değil ama ömrü boyunca vicdanı ile uğraşmaktan ve piyasanın en duygusal adamı damgası yemiş olmaktan muzdarip olan şahsım adına bu yeni gıpraşmaları izlemek bana heyecan veriyor..
Muhtemelen geçtiğimiz günlerde sabah süslenip püslenirken (aynanın karşısında elimle, kalan saçlarımı düzeltme ve bir fıs parfüm sıkma etkinliği)zankk diye aynanın karşısında kendime bakar halde kalakalıp ne olcam ben,nereye varacak sonum gibi düşüncelerin beynime üşüşmesi ile birlikte sanırım bu tohumlar yeşermeye başladı.Bir nevi zihnimin kendini ve beni koruma kalkanı filan devreye girdi sanırım..
Yüzyıldır ara ara gözümün önüne gelen vizyon gereği, köhne bir köy evinde bir sedirin üzerinde çubuklu pijama ile pencereden bakarken görürüm kendimi..Sanki ne kadar kıçımı yırtsamda bu vizyon gerçekleşecekmiş gibi hissetmeye başladım..Belki de kıçımı gerçekleşmesin diye değil gerçekleşsin diye yırtıyorumdur o da ayrı bir konu..
Öyle veya böyle paramı son kuruşuna kadar kurtarıcam Dervişten dedim dün sevgiliye..Artık parayı pulu ona buna saçıp zırt pırt sıfırdan başlama lüksüm ve zamanım kalmadı..Macera coşkusu da bir yere kadar haliynen..
İnsanlarda zaten var olan çıkarlarını koruma içgüdüsünün şahsımda 46 yaşında vücud bulması bir nevi nimet tabi..96 yaşımda da olabilirdi bu..
www.youtube.com/watch?v=jhdFe3evXpk
