|
04 Ekim 2016, Salı
saat: 10:50
Haşlanmış harikalar diyarı ve dünyanın sonunu bitirdim , öyle bir kitap ki hem edebiyat anlamında hem müzik anlamında retroya boguluyorsun ve bundan aşırı mutlu oluyorsun. Stendhal,Turgenyev ve kitabın sonlarına göre fyodor'un karamazov kardeşlerinden alıntılar yapması kitabın lezzetini göklere çıkarıyor. Müzik konusunda ise Bob Dylan ve Charlie Parker şarkılarını sürekli pikapta çalması sanki o an gerçekten çalmasada o şarkıların melodilerini bildigin kadarını mırıldanmaya başlıyosun buda ayrı bir keyif veriyor. Gidince bu adamı bulmam gerek. Dün melikeye söz verdiğim gibi oraya gidersem eğer adapte olmak az biraz aidiyet hissetmek için neler yapabileceğime baktım biraz. Durum aslında o kadar da kötü değil gibi görünüyor. Çalışmalarımız devam edecek. Yalnız hala kendimi gitme fikrine kabul etsemde ikna edemedim. Buda bi süreç bunuda atlatacağım. Ne yaparsam yapayım arkamda birilerinin olduğunu bilmek güzel. o halde dinleyelim. www.youtube.com/watch?v=I1idllo0zTw | ||
|
|
||