07 Ekim 2016, Cuma
saat: 23:00
Napıyorum ben yahu..çocuğumu kalıba sokmaya uğraşmaktan onu tanımaya fırsatım kalmıyor..çok matrak bi tip esasen..
bugün bıraktım kendi haline hiç hayır demedim, hiç yönlendirmedim..ve ondan başka hiçbir şeyle ilgilenmedim..kendi kendine oyunlar üretti, ben onu değil o beni oynattı (el çırpıp kendimizi yere atmaca, önce saklanacağımız yeri gösterip sonra bulduum yapmaca gibi- tabii ben onu hiç bulamıyorum çok safım :))...üstünü giy bile demedim, anne üşüdüm don giyicem dedi (sonra don giymedi o ayrı ama en azından pantolon giydirebildim)..odasına götürdü perdeyi kapattı uyuycam gece oldu diye..yatağına koyduğumu fark etmesine rağmen firar etmeye de çalışmadı..
Neyse yani bu yaş böyle ve bi şekilde yol bulmak zorundayız..o artık bi birey ve tabii ki mantıklı bir birey değil..öyle olana kadar işin eğlencesine odaklansam iyi olacak sanırım..
