12 Ekim 2016, Çarşamba
saat: 23:58
Korkuyorum. Bu sefer cidden korkuyorum. Bu mudur? Cidden bu mu? Bilmiyorum bu sefer hiç bilmiyorum.
Ne yazacağım şimdi ben?
Bir iki gündür midem bulanıyor. Bünyem tepki gösteriyor. Ben ve çelişkilerimle yaşıyorum.
Bugünlerde mutluyum Çınar ile tanıştım. Mucize gibi... Nasıl keyifliydim yanında, kucağımda uyudu. anlattım ona her şeyi, yani bir kısmını. En baştan başlamadım tabii...
İş güç devam ediyorum hayata. Artık bir televizyonum var ve salak dizilerden bir kaçını izliyorum. Yaşadıkları da, anlatıkları da yapmacık geliyor ama izliyorum. Hepsinde başlarını koyacak bir omuz buluyorlar.
Bugünlerde evlen baskıları oluyor üzerimde, cidden umurumda değil. Başa çıkabiliyorum, sorunda yok zaten. Ama bugün ve daha önceki yorumlarımdan kocalar hakkında pek bir şey bilmediğim ortaya çıktı. Ben de itiraf ettim ilişkiler ve erkekler hakkında da hiçbir şey bilmiyorum. Hatta Artık komik bir anı olarak kalsa da ' Biz ayrılırsak ve eğer senin yeni bir erkek arkadaşın olursa ona sakın bunları söyleme, bunlar sevgililere söylenmez' denmişti bana dedim. Herkes güldü tabii, konu da dağıldı.
Sadece aşık olmak istiyorum. Biraz mantıklı, olabilecek birine. Önce saçma birinden etkilenip sonra olmayacağına kendimi inandırmaya çalışmaktan, vazgeçmekten yoruldum. Kaldı ki bu işi öyle kısa zamanda da beceremiyorum. Yıllarımı alıyor biliyorsun.
Gördün mü nasıl dağıldım. İşte de iyi değilim biraz. Ondan da bu hallerdeyim. Yine neden buradayım diye sorduğumda cevap bulamıyorum. Hiç bulamadım zaten ama arada unutuyorum.
Aman uzadı iyicene bu yazı.
Bitmiyor...
