17 Ekim 2016, Pazartesi
saat: 08:21
fırsatımız olsa da yine gecsek şehirlerden
öpüşün beni moleküllerime bölse
ağzındaki yıldız tozları serpilse ağzımdan içeri damağıma,kalbime,soluk boruma.
gönlümün sahiline bıraktığın ayak izlerini hiç bir dalga silemiyor.
derinde olduğu için suya girenler o izleri göremiyor
en ufak bir dalgada boguluyolar içeride.
senin derinliğinde yüzecek kadar yetenekli biri çıkmadı henüz
üzülüyosundur halime
bilirim ben hissederim kalbimde
mutlu olmamı istediğini de bilirim adım gibi
hani şarkıda diyor ya candan
yalnızlığa elbet alışır bedenim sensizlik benim canımı acıtan.
tam o şarkı sözünün notalarında konuşlandı hayatım.
hiçbiryere gidemiyorum oradan.
Kendimi güçsüz hissediyorum her geçen gün.
yıl 2015 haberin gelmiş ölüyorum
elimin altında bir kitap konstantiniyye oteli livaneli yazmış.
bilirsin severim livaneliyi
bilirim seversin livaneliyi
bilirim çiçek asfalttan çıkar yüzün güler.
seni ilk gördüğüm yerde gözlerin mahşer yeri gibiydi. tüm günahlarinla selamlastim.
www.youtube.com/watch?v=wvt7foLIneE
