26 Ekim 2016, Çarşamba
saat: 10:15
'yine mi sen'
şerefsiz pezevenk beni her gördüğünde bu cümleyi kurup bir saatliğine sinirlerimi bozuyor
kendimi intihar girişiminde bulunmak için yüksek bir yer düşünürken buluyorum,bir saat sonra geçiyor
benden önce ki mühendise de aynı eziyetleri yapıyormuş
sırf bizden rütbelisin diye ez tabi biz insan değiliz sonuçta
müdürlüğe atanan insanlara ilk öğretilen şey 'taze mühendisler ezilmek için yaratılmıştır saldırın evlatlarımmmm' gibi bir cümledir heralde
bugün
bugünün en güzel yanı bir pürüz çıkmazsa törpüyle sinemaya gidicek olmak
bir şey çıkmazsa tabi
bu arada bana yürüyen bir kaç kişi var direk yazdım hayatımda yeni birini istemiyorum buna ne isteğim var ne sabrım ne de hevesim çekemem ben kimsenin derdini
daha kendi dertlerimle uğraşamazken
bide törpü geçen buluştuğumuz da erkekler hakkındaki düşüncelerimi açıkladı ve hepsi nokta atışıydı istem dışı gülümsedim hala bunu yazarken bile gülüyorum
'sen dedi erkeklere it muamelesi yapardın hiç birine gerçekten inanmaz hiçbiri için üzülmezdin ben ne kadar halı ettiysem kendimi sen kuyruğu bir o kadar dik tutardın hiç birini umursamazdın dedi
ve gözlerimin içine baktı ama bir şey demedi.
bu sefer ben yakaladım sohbeti yakasından
'bu seferki vurgun çok ağır oldu dedim ,
sahibi olduğum dizlerim ne zaman tutar bilmiyorum ,yanan ciğerimi nasıl havalandırabilirim ya da kalbimin kırıklarını kimin g.tüne soksam huzur bulurum bilmiyorum
neyse yine dağıldım
neyle başladım nereye geldim
hoş gör
