29 Ekim 2016, Cumartesi
saat: 00:05
şöyle uzun uzun yazmıyorum bayaa zamandır. sıkıntılar yok mu ? var tabii ki.. bu aralar en çok şeyi düşünüyorum.. ne tuhaf insanın gün geçtikçe yalnızlaşması.. Aslında sözün doğrusu hep yalnız belki de ama işte yaşlar hafif hafif oturmaya başlayınca o heyecanda terk ediyor ya hani.... öylelikle daha çok farkediyorsun.. ilgini çekmemeye başlıyor pek bir şey ve ruhun kimi zaman kuru bir yaprak gibi savruluyor bedeninin içinde işte o zaman farkediyorsun...
pişmanlık ,kırgınlık vs gibi duygulardan ziyade bir kabulleniş bir sadeleşme oluyor bu aslında daha çok.. başka birine söyleyeceğin cümlelerin mecali kalmıyor ee hal böyle olunca sende o cümleleri kendine saklıyorsun...
yani neticede bir türlü tutturamıyorsn hayatın matemematiğini ve eşittirden sonra çoğu zaman yalnız bir rakam oluyor yanına kalan...
devam etmek için şiirlere şarkılara sarıyorsun... Belkide bundandır baya zamandır yeni bir dünya yarattım kendime kitaplardan oluşan.... tuhaftır daha samimi geliyor....
www.youtube.com/watch?v=cpwGR2KiU6o
