05 Kasım 2016, Cumartesi
saat: 11:22
Buradayım:
Yüzyıl oldu.
Önümden geçen yol tıkandı
çevremdeki bahçeler daraldı
içimde yaşan insanlar azaldı:
Yalnızlaştım.
Buradayım:
Yüzyıl önce başladım
beklemeye.
Yavaş geçip gitme zamanı:
Dumanlar ,isler,puslar ,yağmurlar ,sıcaklar, soğuklar , rüzgarlar
kemirdi her yanımı.
Tahtalarım birer birer çürüdü
boyalarım parça parça döküldü
payandalarım teker teker çöktü:
Yüzyıl oldu.
Yüzyıl önce:
Pırıl pırıl, yemyeşil bahçem
bembeyaz, tertemiz duvarlarım
cıvıl cıvıl, şen odalarım
buradaydım.
Yaşıyordum -
yaşıyordu insanlarım.
Yüzyıl oldu:
Karanlık küf rengi çevrem kararmış, yıkık dökük
duvarlarım kasvetli, kir-pas içinde odalarım
buradayım.
Yaşamıyorum -
yaşamıyor insanlarım.
Buradayım.
Yüzyıl oldu.
Bekliyorum.
Yalnızım
burada.
Bekliyorum -
ilk çocuğun attığı ilk taştan beri
bekliyorum.
Ne zaman gelecekler -
baltalarla, balyozlarla, keserlerle -
Yalnızım
burada
bekliyorum.
Ne zaman
gelecekler?
