10 Kasım 2016, Cuma
saat: 23:55
Annemle sürekli çekişiyoruz böyle pis pis..o kadar kızgın ve kırgınım ki..her şeyi batıyor..bebek az yedi, ama ben o kadar uğraşmıştım köfte yapmak için dedi (köfteyle nasıl uğraşılır onu bilmiyorum)..kızdım, ne yapayım söyle kollarını tutup ağzına mı sokayım dedim.. tabağımdan bir çatal almamıştım köfte de ye dedi..(daha şuna nasıl gıcık olduğumu bilmiyor olma ihtimali? bunu bilmeyen tek arkadaşım bile yoktur..)..ona da kızdım..daha bir çatal almadım dedim..defne babaanne güzel yapmış köfteyi di mi dedim..sonra pardon ağzım alışmış dedim..aman çok da umurumdaydı dedi..(demek ki o da onu sinir etmek için uğraşıyorum sanıyor..)
hiçbir şey konuşmadık onun dışında, paylaşacağım bir şey yok galiba artık..
Bir de biblo kırdı minnak hanım..at diye sevinip masada yürüyüşe çıkardığı boğa vardı çok az boynuzun ucu kırıldı..atın boynuzu kırıldı dedim..annenin de pişkinliği dediler bana..çok da önemli gelmedi bana..gittiğimiz yer dedesinin evi sonuçta..neden bu kadar saçma bir şey için kalbini kırayım..anneannem de iyi etti bunun için kızılır mı dedi..
İşte böyle..yine de aile napiim..buz gibi de olsalar bir şekilde insan görmek istiyor..kahrolsun sosyetik aileler yaşasın anadolunun samimi kaynanaları mı demeliyim? Kafam karışık..
